Dagbesteding is mijn stabiele basis

Isabel zocht naast de zorg die ze al krijgt, een vaste en leuke plek waar ze overdag heen kan. Ze vond die plek bij onze dagbestedingslocatie: ‘Toen ik op de website van Zorggroep Achterhoek terecht kwam en ik las wat meer over de dagbesteding die geboden wordt werd ik enthousiast: dit is precies waar ik naar op zoek was! Dat is nu zo’n 1,5 jaar geleden en ik ben heel blij met deze stabiele basis.’ Isabel woont begeleid omdat ze snel last heeft van spanning, angsten en paniek. ‘Vroeger durfde ik echt niks. Een paar jaar geleden vond ik een trap nog heel eng, was ik heel bang voor een lift, vond ik stofzuigers verschrikkelijk… Ik vond alles eng. Stel er kookt een pan over dan is het bij mij meteen chaos en weet ik niet wat ik moet doen. Iemand anders weet hoe hij moet handelen op dat moment, voert dit uit en vervolgens is er niks aan de hand. Ik zie van te voren niet wat de consequenties van iets zijn, en hier heb ik hulp bij nodig.'

'De angsten die ik heb zijn ontstaan vanuit een trauma van vroeger, ik heb een niet heel leuk leven gehad tot nu toe. Mijn vertrouwen in de mens was helemaal weg. Dat ben ik nu weer aan het opbouwen. In de tijd dat ik op speciaal onderwijs zat zei ik tegen mezelf: Ik kan niet normaal leven als ik overal maar bang voor ben. En toen ben ik juist alles wat ik eng vond aangegaan! Ik leer hoe ik moet omgaan met spanningen en onverwachte situaties, en bij de dagbesteding word ik hier ook in begeleid. Als ik aangeef dat ik iets heel spannend vind dan word ik daar meteen mee geholpen en dat vind ik heel fijn.’
Isabel maakt 4 ochtenden in de week gebruik van de dagbesteding. Ze kan er haar verhaal kwijt, zichzelf zijn en heeft veel sociale contacten die ze anders niet zou hebben. ‘Ik vind het fijn om onder de mensen te zijn, en als ik een hele dag niemand spreek dan heb ik daar wel last van. Ik vind het ook niet leuk als de dagbesteding dicht zit in de vakantie, want dan merk ik dat ik mentaal achteruit ga. De spanning gaat weer omhoog, ik ga meer aan mezelf twijfelen en vertel minder als iets me dwars zit.’
Isabels activiteitenbegeleider Jamie vertelt erover: ‘Je gaf wel aan bij je intake dat je wil leren omgaan met spanningen. Als hier bij de dagbesteding bijvoorbeeld iets verandert voor jou, dat je dan graag wil dat er iemand van de begeleiding bij je blijft en dan wordt het allemaal iets minder spannend voor je.’
Toen Isabel net bij de dagbesteding kwam was haar voornaamste doel vooral het aanwezig zijn. Ze heeft veel dagbestedingen gezien, maar dat paste allemaal niet bij haar. Als er iets fout gaat of ze vindt iets niet leuk (dat kunnen hele kleine dingen zijn) dan gaat ze niet meer en stopt ze er mee. In het begin was dat heel spannend, want het was een onbekende groep, ze kende niemand. Nu gaat het een stuk beter maar aan het begin vindt ze het altijd spannend om in een nieuwe groep haar plek te vinden. Dan durft ze niks te zeggen en klapt ze dicht.

Jamie: ‘Je zegt dat het iets beter gaat, maar ik vind dat het hartstikke goed gaat! Aan het begin gaf Isabel aan dat ze het heel spannend vond. Toen hebben we afgesproken dat we haar op komen halen, buiten bij de fiets. En dan gaan we samen naar binnen en dan lopen we samen overal naar toe dus dan ben je in ieder geval niet alleen. Zo ging dat aan het begin toen Isabel hier net op de dagbesteding kwam. Nu komt ze zelfstandig binnen, pakt rustig een chocolademelk, gaat zitten en kletst met alle andere groepsgenoten. Dus ik heb het idee dat die spanningen bij jou echt een heel stuk minder zijn en dat je echt je plek hier hebt gevonden. Zo voel ik dat. Ook met groepsgenoten het contact aangaan doet Isabel helemaal zelf, daar spelen wij helemaal geen rol meer in.’
Isabel ervaart dat zelf ook zo. Ze heeft helemaal geen spanning of angst meer om naar de dagbesteding te gaan. De begeleiding bereidt Isabel van te voren goed voor op wat er gebeuren gaat, bijvoorbeeld voor het interview voor dit ervaringsverhaal en op de fotoshoot. Ze vragen of ze mee wil werken en leggen dan uit wat er allemaal gaat gebeuren. In de week voor de afspraak herhalen ze dit nog een paar keer. Dat werkt goed voor Isabel, op deze manier weet ze wat het plan is en wat er gaat gebeuren.

Ze kent de begeleiders en de groep inmiddels goed en heeft bijna geen spanningen meer. Het is heel fijn dat de dagbesteding haar stabiele basis is. Even een moment van rust. Ze is op de dagbesteding zelfverzekerd, het gaat goed en ze merkt dat ze dan ook meer vertrouwen heeft als ze in een andere, nieuwe groep terecht komt. Wat ze op de dagbesteding aan ervaring opdoet en leert, dat werkt door in andere situaties.

Jamie: ‘Ik vind dat ze het heel goed doet, en dat weet ze ook van zichzelf. Ze geeft het ook aan als het minder goed lukt of waar ze hulp bij nodig heeft. Ze gaat alles aan, en daar kunnen wij ook mee. Daar heb ik echt respect voor. Ze is heel grappig, veel humor, gaat lekker aan de klets. We zeggen ook vaak: Van Isabel kun je er wel 100 hebben! Ze is zo’n fijn persoon!’