Ik merk nu sneller als het teveel wordt
Kaylie is psychomotorisch therapeut en begeleidt Alexander. Zij vertelt hoe dat in de praktijk verloopt en hoe Alexander het ervaart. 'Alexander heeft in het verleden geworsteld met verslaving. Dit gebruikte hij om te kunnen omgaan met prikkels en eenzaamheid. Via een omweg in Doesburg is hij in juni 2025 verhuisd naar woonlocatie Korenveen in Winterswijk. Voor hem betekent dit een nieuwe start, in een nieuwe omgeving waar altijd mensen om hem heen zijn.
Sinds hij in Korenveen woont, gaat hij vaker de deur uit en ontmoet hij meer mensen. Hij heeft begeleiding dichtbij en voelt dat er nabijheid is. Dat geeft hem rust en veiligheid. Samen eten met andere bewoners vindt hij gezellig, al kan het soms ook veel prikkels geven. Alexander heeft onverwerkte trauma’s en krijgt daarvoor psychomotorische therapie (PMT). Daar leert hij omgaan met gevoelens van overprikkeling, woede en spanning. Samen met zijn persoonlijk begeleider werkt hij aan doelen, zoals structuur in zijn leven en het omgaan met geld. Zo houdt hij bijvoorbeeld zijn weekgeld bij. Ook gaat hij naar dagbesteding en is er aandacht voor het op tijd signaleren van wat hij nodig heeft. Op dagen dat zijn begeleiders er niet zijn, heeft hij contact met DigiZorg.'
"Ik merk nu sneller als het teveel wordt"
Alexander woont sinds juni 2025 bij Korenveen in Winterswijk. Een nieuwe plek, nieuwe mensen en stap voor stap meer rust in zijn hoofd. Samen met begeleiding werkt hij aan meer structuur, minder eenzaamheid en beter omgaan met spanning en emoties. Ook psychomotorische therapie (PMT) helpt hem daarbij. Hij vertelt over zijn ervaring.
Alexander, kun je iets over jezelf vertellen?
“Als kind ben ik na de scheiding van mijn ouders met mijn moeder vanuit Den Haag naar deze regio verhuisd, waar familie woonde. Via een omweg ben ik uiteindelijk in Doesburg terechtgekomen. Sinds juni vorig jaar woon ik hier in Korenveen in Winterswijk. Dat was echt een nieuwe start voor mij.”
Hoe bevalt het wonen bij Korenveen?
“Goed. Wat voor mij vooral fijn is, is dat ik hier niet alleen ben. In mijn vorige situatie zat ik sneller in mijn eentje met mijn gedachten. Dan kun je in negativiteit blijven hangen. Hier zijn altijd mensen om je heen. Begeleiders houden een oogje in het zeil en er is altijd iemand om even contact mee te hebben. Dat geeft rust.”
Wat maakt daarin voor jou het verschil?
“Dat er structuur is en contact. Ik word geholpen om mijn week overzichtelijk te houden, bijvoorbeeld met financiële dingen zoals mijn weekgeld. Mijn persoonlijk begeleider helpt me om doelen te stellen en overzicht te houden. Ook kijken we naar daginvulling en contact met anderen. Dat helpt echt.”
Je hebt ook contact met DigiZorg. Hoe werkt dat voor jou?
“Ja, op dinsdag, donderdag en zaterdag heb ik contactmomenten met DigiZorg. Zeker op momenten dat mijn persoonlijk begeleider er niet is, is dat fijn. Even iemand spreken, checken hoe het gaat. Dat geeft een veilig gevoel.”
Samen wonen betekent ook veel prikkels. Hoe ervaar je dat?
“Dat is soms lastig. Ik vind samen eten met andere bewoners gezellig, maar het geeft ook veel prikkels. Dan merk ik dat mijn hoofd vol raakt. Vroeger had ik dat minder snel door.”
Daar krijg je PMT voor. Wat doet dat voor je?
“Dat helpt me echt veel. Door lichamelijke oefeningen leer ik signalen in mijn lichaam sneller herkennen. Bijvoorbeeld wanneer spanning oploopt of wanneer boosheid zich opbouwt. Eerst merkte ik dat vaak pas als het eigenlijk al te laat was.”
Wat merk je nu anders?
“Ik ben me veel bewuster van mijn gevoelens en emoties. Ik herken sneller wanneer ik overprikkeld raak en kan er dan eerder iets mee doen. Dat geeft meer grip.”
Waarom is dat zo belangrijk voor jou?
“Omdat ik in het verleden manieren zocht om mezelf te verdoven, bijvoorbeeld door te blowen. Dat voelde op dat moment als een soort pijnstilling. Maar uiteindelijk helpt dat natuurlijk niet echt. Nu leer ik beter omgaan met wat ik voel.”
Waar werk je nu naartoe?
“Meer rust in mijn leven. Minder negatieve gedachten. Minder eenzaamheid. Gewoon een stabieler leven.”
Wat geeft je plezier?
“Contact met mijn familie. Ik spreek mijn moeder veel. Moeders blijven toch altijd moeders, haha. Dat herken ik soms ook een beetje in begeleiding, dat zorgzame. Mijn broer zie ik ook regelmatig. Binnenkort gaat hij met zijn nieuwe auto met me mee naar een ziekenhuisafspraak in Nijmegen. Dat soort dingen betekenen veel.”
En als we naar de toekomst kijken?
“Meer leuke dingen doen. Ik ben met mijn broer eens naar Ajax geweest, dat was heel mooi. Ik wil graag nog een keer naar De Graafschap. Gewoon positieve dingen om naar uit te kijken.”
