'Ik kan meer dan ik zelf denk'

Bram woonde ruim 2,5 jaar bij groepswoonlocatie De Elzen in Brummen, en maakt nu de stap om bij De Timp te gaan wonen. We gingen bij Bram op bezoek en vroegen hem naar deze ontwikkelingen.

Bram, je krijgt zorg van Zorggroep Achterhoek. Waarom krijg je dit? En kun je hier misschien iets meer over vertellen?
Ik ben vanuit mijn ouders huis vrijwillig naar De Elzen gekomen. Dit om de familieband goed te houden, want het liep thuis niet altijd even lekker. Dat gaat nu een stuk beter! Ik ga nu de stap maken naar zelfstandig wonen, want ik krijg mijn eigen appartement bij De Timp in Brummen. Hier zijn tien zelfstandige woningen voor cliënten bij elkaar, met een algemene ontmoetingsruimte. Dat is hartstikke fijn. De een heeft hier wat langer voor nodig dan de ander, ik woon nu ongeveer twee jaar en acht maanden bij de Elzen. Voor mij is het nodig om structuur in mijn dagelijkse leven aan te brengen.

Waarom heb je structuur nodig?
Dat heeft met mijn ADHD te maken. Bij sommige dingen ben ik sneller afgeleid. Of dan ben ik ergens mee bezig, maar dan zie ik wat anders wat moet gebeuren en dan ga ik daar mee verder. Dus eerst iets afmaken voordat je aan wat nieuws begint.

En hoe gaat dat nu? Waar helpt de begeleiding je bij?
De begeleiding heeft me hier erg goed in ondersteund. In het begin kreeg ik best veel begeleiding. Ze helpen me aan dingen herinneren, bijvoorbeeld dat ik moet stofzuigen of douchen. Het gaat hartstikke goed maar die ondersteuning die ik daar bij krijg vind ik heel fijn. Ook helpen ze met structuur in mijn leven aanbrengen. Op tijd naar bed gaan, op tijd opstaan.

Toen je bij je ouders woonde, kreeg je toen ook al begeleiding?
Ja, daar kreeg ik ambulante begeleiding. Zij hebben mij ook geholpen om bij De Elzen te komen wonen. Dat was heel fijn. Alleen Max, mijn hond, mocht helaas niet mee. Hij is bij mijn ouders blijven wonen. Zij wonen hier dichtbij, dus ik ga elke dag naar hen toe om Max uit te laten. Maar dat wordt bij De Timp ook anders, want Max mag met mij mee! Ik ben heel blij dat De Timp kwam, want ik wil het dorp niet uit. Ook kijk ik uit naar de zelfstandigheid en dat mijn hond mee mag. Als ik ga werken dan gaat Max wel naar mijn ouders, want hij is het niet gewend om alleen te zijn. Mijn moeder is veel bij Max, dus dat is hij gewend.
En Max geeft mij ook wel ritme en structuur, want hij moet natuurlijk een paar keer per dag uitgelaten worden. Voordat ik hem had was ik ook een stuk zwaarder. Nu ben ik afgevallen omdat ik veel meer beweeg. Ik loop niet alleen met Max, maar ik ga ook zwemmen met een van de beweegagogen en ik fiets naar mijn werk. Ik ben lichamelijk veel actiever geworden. Ik werk op een manege met paarden, en dat is ook veel fysiek werk. Daar zit ik niet stil! Ik mest de stallen uit, doe het hooi voor de paarden in de netten, zorgen dat alles schoon is. Ik werk daar 5 halve dagen in de week.

Wat wil je graag bereiken bij De Timp? Heb je een doel voor ogen?
Nou, ik wil natuurlijk kijken hoe dat gaat, zo op mezelf wonen. En ook met Max, dat dat allemaal goed gaat. Misschien in de toekomst volledig op mezelf wonen. Ik weet het niet, daar komen we vanzelf achter. Maar ik ben er wel aan toe, die stap naar De Timp.

Je woonde bij De Elzen en je gaat naar De Timp. Een hele stap! Hier heb je altijd veel mensen om je heen, dat zal bij De Timp een stuk minder zijn. Welk verschil denk je dat er gaat zijn tussen het wonen bij De Elzen en De Timp?
Ik denk dat het wel een stukje stiller gaat worden. Maar dat heeft twee kanten. Soms zal het misschien wat stil zijn, maar de rumoerigheid om je heen dat heb je dan niet. En er gaan natuurlijk een paar mensen die nu bij De Elzen wonen ook mee naar De Timp. Eentje is mijn buurjongen, en die ken ik ook aardig goed. Toen ik hier een half jaar woonde kwam hij en inmiddels wonen we allebei al bijna twee jaar bij De Elzen. En bij De Timp is er de gezamenlijke woonkamer waar ik naar toe kan gaan. Misschien is het wel leuk om een keer samen te koken en te eten. Of dat je bij elkaar aan tafel schuift om een beetje inspiratie bij de ander op te doen.

Hoe vind je het om in het dorp Brummen te wonen?
Mijn ouders wonen dichtbij, en ik vind de rust heel prettig. Ik vind de stad ook leuk, maar meer voor een dagje weg. Maar als ik dan ’s avonds de rust van het dorp heb, dat vind ik heerlijk. Ook veel vrienden wonen dichtbij. Mijn werk is iets verder weg, maar daar kan ik op de fiets heen.

Heb je een voorbeeld van wat de begeleiding voor je heeft gedaan wat je alleen niet had gekund?
Dat ik voor mezelf kan opkomen. Daar heb ik veel steun bij gehad. Eerder zette ik mezelf op de laatste plek, maar ik heb geleerd hoe ik mezelf op één kan zetten. Dat ik mezelf ook naar andere mensen kan uiten. Dat gaat nu een stuk beter, eerder was ik heel ingetogen en liet ik alles maar langs me heen gaan. Dan kropte ik alle kwaadheid op en dan kwam het er allemaal in één keer uit. En dat was natuurlijk niet de bedoeling. Ook heeft de begeleiding me geholpen met structuur aanbrengen. In het begin leefde ik nogal onregelmatig, kwam laat uit bed. Maar nu probeer ik om 7 uur op te staan zodat ik om 8 uur, half 9 klaar ben. Dan kleed ik me aan, eet mijn ontbijtje en dan ga ik rond 10 uur naar mijn ouders toe. Dan laat ik de hond uit en ga ik vanuit hen naar mijn werk toe. Dan heb ik geen tijdsdruk en dat vind ik fijn.

Bij de Elzen woonde je in een groep, ga je dit missen?
Ik ga wel wat dingen missen, zoals het samen op de bank een filmpje kijken. Of leuke dingen doen. Ik weet niet of ik dat lastig ga vinden, dat ik dat bij De Timp niet meer zo veel heb. Daar ga ik achter komen, dat moet ik ervaren. Ik denk wel dat als ik bij De Elzen voor laatst heb geslapen dat ik wel even een traantje moet laten hoor! Ik heb hier toch twee en een half jaar gewoond. Ik kon met iedereen eigenlijk wel goed opschieten. Ik heb het hier altijd heel erg naar mijn zin gehad en heb er zelfs een goede vriendin aan over gehouden.

Wat kon je eerst niet zelfstandig wat je nu wel kunt? Wat heb je in de tijd dat je hier hebt gewoond geleerd?
Koken! Ik vind het leuk om kip tandoori te maken, of bami of nasi. Ik vind groenten ook lekker zoals bloemkool en broccoli.

Voordat je hier kwam wonen, wat had je tegen jezelf willen zeggen? Wat je toen niet wist, maar wat je nu wel weet?
Wat ik toen nog niet wist maar nu wel, is dat ik meer kan dan dat ik zelf denk. Daar ben ik achter gekomen door veel gesprekken met de begeleiding. Ik heb nu twee hele fijne begeleiders die mij daarbij helpen. ADHD is eigenlijk een bijbeldik verhaal. Als ik blij ben, ben ik extreem blij. Als ik boos ben dan kan ik vuur spuwen. En als ik bang ben dan lig ik het liefst de hele dag in mijn bed met de deken over mijn hoofd.

Wat vind je lastig aan het hebben van ADHD?
De emoties. Die heb ik soms niet onder controle. En natuurlijk, aan de ene kant vind ik het fijn dat ik nu ook eens kan huilen. Ik heb dat heel lang niet gekund. Tenminste, niet waar mensen bij waren. Dan ging ik naar mijn kamer en ging ik daar huilen. Dat gaat ook steeds beter, dat heb ik bij De Elzen ook geleerd. Laat het los, toon je emotie.

En wat is een voordeel aan het hebben van ADHD?
Je bent uniek, je bent niet raar maar uniek. Soms zit je hoofd een beetje vast met bepaalde dingen, maar ik kan bijvoorbeeld ook heel productief zijn. Tot mijn 22e heb ik medicijnen geslikt. Daarna wilde ik geen rotzooi meer in mijn lichaam en wilde ik wat anders. Ik moest een nieuwe ADHD test doen, en daar kwam toen ook uit dat ik LVB heb. En ook dat ik heel gevoelig ben. Ondanks dat allemaal is er me ook veel duidelijk geworden. Het gaat nu hartstikke goed.

Waar ben je het meest trots op?
Dat ik budgetbeheer heb geaccepteerd. Iemand beheert mijn geld omdat ik het er zelf anders doorheen bras. En ook de stap naar De Timp, daar kijk ik heel erg naar uit. En ik ben ook trots op mijn hond, ik kreeg hem met 6 weken en nu mag hij met me mee naar De Timp.

Wie is er belangrijk in je leven?
Mijn ouders en Max! En natuurlijk de begeleiding, zij hebben heel veel voor me betekend.

Als je 5 jaar vooruit kijkt, hoe ziet je leven er dan uit?
Ik denk dat ik dan nog bij de Timp woon, maar wel een paar mooie stappen heb gezet. Bijvoorbeeld dat ik een fijn ritme en structuur heb in mijn dagelijkse leven, dat mijn persoonlijke verzorging op orde is en dat alles gewoon lekker loopt.

Heb je nog een wens voor jezelf?
Ooit kunnen trouwen met mijn vriendin!